„Klub Pro” – tak nazywa się nowy program Ministerstwa Sportu i Turystyki, w ramach którego do 600 najlepszych klubów we współzawodnictwie dzieci i młodzieży ma w tym roku trafić łącznie 100 milionów złotych. Dlaczego projekt MSiT-u może wyrządzić szkodę… polskiemu sportowi?
Poseł Sławomir Nitras ogłosił program „Klub Pro” na konferencji prasowej w Bytomiu. Skąd pomysł na taką inicjatywę? – Chcemy złamać monopol związków sportowych i trafić z pieniędzmi bezpośrednio do klubów w oparciu o obiektywne kryteria – tłumaczył.
W kontekście Igrzysk Olimpijskich w Paryżu w mediach dużo mówiło się o patologiach w różnych związkach sportowych. Oberwało się m.in. Polskiemu Związkowi Zapaśniczemu oraz Polskiemu Związkowi Kolarskiemu.
Można więc wysnuć tezę, że w Ministerstwie Sportu i Turystyki ktoś doszedł do wniosku, że tak dłużej być nie może – pieniądze mają trafiać bezpośrednio do klubów sportowych, które szkodzić naszym sportowcom raczej nie będą.
– Program „Klub Pro” ma pozwolić na zapewnienie zawodnikom optymalnych warunków szkolenia oraz zabezpieczenie niezbędnego sprzętu, co umożliwi podnoszenie poziomu sportowego – czytamy na stronie ministerstwa.
Pieniądze? Znajdą się. Ale które kluby będą mogły liczyć na dofinansowanie? „Przydałyby się kryteria, najlepiej obiektywne” – znów ktoś pomyślał.
Udało się. – O dofinansowanie będzie mogło się ubiegać 600 polskich klubów, które uzyskały najwięcej punktów w klasyfikacji Systemu Sportu Młodzieżowego (SSM) w latach 2021‑2023 – czytamy dalej.
System Sportu Młodzieżowego jest spójnym, a zarazem jednolitym dla wszystkich dyscyplin systemem klasyfikacji polskiego sportu młodzieżowego. Uwzględnia rezultaty z głównych wydarzeń sportowych (np. mistrzostw Polski) dla czterech grup wiekowych – młodzik, junior młodszy, junior i młodzieżowiec.
I wszystko niby się zgadza, tylko jest jeden, dość znaczący problem. – W ten sposób przeczymy głównej idei szkolenia dzieci i młodzieży. Bo miliony złotych nie trafią do podmiotów najlepiej szkolących młodzież. Trafią do tych, które osiągają najlepsze wyniki w rozgrywkach młodzieżowych – tłumaczy na Weszło TV Przemysław Mamczak.
Ministerstwo w oficjalnym komunikacie udostępniło załącznik z wysokością możliwej do przyznania dotacji dla 600 klubów sportowych.
Wśród nich znalazły się:
- 53 kluby z Warszawy
- 24 kluby z Gdańska
- 23 kluby z Wrocławia
- 20 klubów z Bydgoszczy
- 19 klubów z Krakowa
- 17 klubów z Łodzi
- 17 klubów z Poznania
- 11 klubów ze Szczecina
- 11 klubów z Białegostoku
Zerknijmy teraz, skąd pochodzą medaliści olimpijscy z igrzysk w Paryżu:
- Aleksandra Mirosław (wspinaczka sportowa) – Lublin
- Klaudia Zwolińska (kajakarstwo górskie) – Nowy Sącz
- Julia Szeremeta (boks) – Chełm
- Daria Pikulik (kolarstwo torowe) – Skarżysko-Kamienna
- Renata Knapik-Miazga (szermierka) – Tarnów
- Aleksandra Jarecka (szermierka) – Kraków
- Martyna Swatowska-Wenglarczyk (szermierka) – Szczecin
- Alicja Klasik (szermierka) – Rybnik
- Dominik Czaja (wioślarstwo) – Kraków
- Mateusz Biskup (wioślarstwo) – Tczew
- Mirosław Ziętarski (wioślarstwo) – Ciechocin
- Fabian Barański (wioślarstwo) – Włocławek
- Iga Świątek (tenis) – Warszawa/Raszyn
- Aleksandra Kałucka (wspinaczka sportowa) – Tarnów
- Natalia Kaczmarek (bieg na 400 metrów) – Drezdenko
- Bartosz Kurek (siatkówka) – Nysa
- Wilfredo León (siatkówka) – Kuba
- Jakub Kochanowski (siatkówka) – Giżycko
- Marcin Janusz (siatkówka) – Nowy Sącz
- Tomasz Fornal (siatkówka) – Kraków
- Norbert Huber (siatkówka) – Humniska
- Paweł Zatorski (siatkówka) – Łódź/Bełchatów
- Kamil Semeniuk (siatkówka) – Kędzierzyn-Koźle
- Łukasz Kaczmarek (siatkówka) – Krotoszyn
- Grzegorz Łomacz (siatkówka) – Ostrołęka
- Aleksander Śliwka (siatkówka) – Jawor
- Bartłomiej Bołądź (siatkówka) – Krzyż Wielkopolski
Z całej listy za „warszawiankę” można byłoby na siłę uznać Igę Świątek, która rzeczywiście od małego szkoliła się w miejscowych klubach, natomiast częściej mówi się o niej, że jest tenisistką z Raszyna, a nie z Warszawy.
Tymczasem na liście MSiT-u znalazło się ponad dwa razy więcej stołecznych klubów niż z jakiejkolwiek innej miejscowości.
– W 2021 roku Zarząd Polskiego Związku Piłki Nożnej podjął uchwałę, zgodnie z którą zlikwidował ewidencję wyników i tabel w kategoriach dziecięcych. Maciej Mateńko w „Przeglądzie Sportowym” mówił, że teraz wyniki nie będą nikogo interesowały oraz będzie można pochwalić się jakością zawodników i tym, do jakich klubów trafiają – przypomina Mamczak.
Najwyraźniej Sławomir Nitras nie zgadza się z uchwałą PZPN-u. Przecież ogłosił projekt, w którym rezultaty w kategoriach dziecięcych będą miały pierwszorzędne znaczenie.
– Moglibyśmy mnożyć przykłady świetnie zapowiadających się zawodników i zawodniczek, którym nie udało się zrobić kariery seniorskiej. Ale według resortu miarą oceny pracy danego klubu mają być dziś zwycięstwa w rozgrywkach nastolatków. Czy ktoś zastanowił się nad tym, czy w pogoni za kolejnymi zwycięstwami trener będzie miał przestrzeń, żeby pozwolić sobie na porażkę? Czy będzie stawiał na tych, którzy wolniej dojrzewają, na słabszych, póki co słabszych, fizycznie? – zastanawia się dziennikarz.
– Tak wielu specjalistów podkreśla, że wynik w piłce młodzieżowej musi być efektem, a nie celem. Ale celem nie będzie znów szkolenie jednostek, które później trafią do reprezentacji Polski czy pojadą na Igrzyska – będzie nim wygrywanie w meczach i turniejach nastolatków. Wrócimy do krzyku zza linii, wrócimy do gigantycznej presji i sytuacji, w której przy wyniku na styku rezerwowi nawet nie wchodzą na boisko. I chociaż głównie myślę tu cały czas o piłce nożnej, to nie chcę nawet pomyśleć, co będzie w takiej koszykówce… – dodaje.
Czy tę sprawę można by „ugryźć” inaczej? – Nikt nie bronił ministerstwu stworzenia kryteriów lepiej oddających rzeczywistość, uwzględniających liczbę wychowanków i zatrudnionych w danym klubie sportowym trenerów, liczbę prowadzonych grup czy sekcji albo dostęp do odpowiedniej infrastruktury sportowej. Ale po co sobie utrudniać życie, skoro można realia piłki seniorskiej przenieść na dzieci i nie pochylać się nawet nad ideą i specyfiką sportu dziecięcego? – pyta retorycznie Mamczak.
Mamy déjà vu. Z jednej strony cieszymy się z projektu ministerstwa, bo mówimy o znaczącym dofinansowaniu klubów sportowych, z drugiej – myślimy o programie wsparcia akademii piłkarskich działających przy klubach Ekstraklasy i I ligi mężczyzn. To analogiczna sytuacja. Resort przekazał ogromną kasę (czterdzieści milionów złotych), ale nie do końca tym, co trzeba.
– Programy niby powstają, tylko że bez głębszych dyskusji, bez rozmów ze środowiskiem i… bez próby zrozumienia idei sportu młodzieżowego. Trudno nie odnieść takiego wrażenia…
BARTOSZ LODKO
Fot. FotoPyK, źródło: Wikipedia, gov.pl
Obserwuj @Bartek_Lodko
KOMENTARZE DODAJ KOMENTARZ